Leger Egypte duldt geen enkele tegenspraak meer

Met de veroordeling twee prominente activisten van de 6 April Beweging maakt het leger in Egypte duidelijk dat het geen enkele tegenspraak meer duldt. Zondag 22 december werden de  oprichter van de 6 April Jeugdbeweging Ahmed Mahler en de activisten Mohamed Adel en Ahmed Douma veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. De veroordeling van de drie revolutionaire activisten heeft inmiddels  geleid tot een golf van protest in binnen- en buitenland.

Nadat eerst de Moslim Broederschap als een verboden organisatie buitenspel werd gezet, lijkt het nu de beurt aan de revolutionaire bewegingen. Om te beginnen de 6 Apil Beweging. Daarmee verstommen ook  de optimistische geluiden over het ontwerp van de nieuwe grondwet. Wat een stap voorwaarts leek, blijkt nu slechts schone schijn. De legerleiding wil blijkbaar nog voor het grondwetsreferendum in januari definitief duidelijk maken wie de macht in Egypte werkelijk in handen heeft.

Net als bij het proces tegen president Morsi, werden de activisten beschuldigd van het mishandelen van politieagenten. Een in Egypte gebruikelijke manier om tegenstanders, van welk regime dan ook, voor meerdere jaren achter de tralies te zetten. Opvallend in de zaak tegen de activisten is, dat ze ook werden beschuldigd van organiseren van illegale protesten.

Volgens een nieuwe wet van 24 november dit jaar, zijn alle betogingen in Egypte verboden. Voor het organiseren van een betoging is een politievergunning nodig. En die wordt nog maar zelden verleend. Waarschijnlijk nog alleen aan demonstraties ten gunste van het militaire regime. Alle protesten kunnen worden verboden wanneer ze worden gezien als een bedreiging voor de nationale veiligheid. En dat is exact hetzelfde argument, waarmee oud president Mubarak de noodtoestand in Egypte ruim 30 jaar in stand hield.

Volgens de aanhangers van de 6 April Beweging is de veroordeling van hun voormannen een wraakactie van het leger. De activisten waren de aanstichters van de Egyptische opstand van 2011, waarbij het regime van voormalige dictator en generaal Hosni Mubarak ten val kwam. Een drogreden natuurlijk, want het waren de generaals zelf die Mubarak aan de kant hebben geschoven. Het protest kwam hen toen maar al goed uit. Mubarak had zijn zoon als zijn opvolger naar voren had geschoven. Maar Gamal is geen militair en dat was voor de legerleiding volstrekt onacceptabel.

Wat nog meer kwaad bloed zet is de recente vrijlating van oud presidentskandidaat Ahmed Shafiq. Hij was ook minister onder Mubarak  en werd beschuldigd van corruptie en machtsmisbruik. Zijn vrijlating staat in schril contrast met de straffen die aan de activisten zijn opgelegd.

De 6 April Beweging kondigde zondag, na het uitspreken van het vonnis tegen hun voormannen, aan dat zij met onmiddellijke ingang hun medewerking intrekken aan de overgangssituatie in Egypte, zoals die is vastgelegd in een routekaart naar een nieuwe staat.

In die routekaart zouden juist openingen moeten bieden naar een nieuwe en meer transparante vorm van justitie. Met de veroordeling van de activisten lijkt die routekaart nu nutteloos.

De 6 April Beweging is altijd achter haar eisen van de opstand in 2011 blijven staan. Vorig jaar hebben ze Morsi gesteund in zijn race om het presidentschap. Maar toen bleek dat Morsi het democratisch pad al snel verliet, mobiliseerde de beweging het protest dat leidde tot diens afzetting.

Naast de 6 April Beweging vrezen verschillende mensenrechtenorganisaties voor een terugkeer naar de situatie van voor januari 2011. De route die de legerleiding nu volgt zal, volgens hen, leiden tot meer onderdrukking. Misschien nog wel meer dan gedurende het regime van Mubarak.

Ook opvallend is dat, voormalig presidentskandidaat en voorzitter van de commissie die de nieuwe grondwet opstelde, Amr Moussa heeft laten weten niet beschikbaar te zijn als kandidaat bij de presidentsverkiezingen van volgend jaar. Dat hij nu al de handdoek in de ring gooit is een veeg teken. Zeker omdat hij daarbij de Egyptenaren oproept dan te stemmen op generaal El-Sisi, de kandidaat van het leger. Die laatste heeft sinds juni 2013 gezegd geen interesse te hebben in de macht. Maar de generaals om hem heen denken daar blijkbaar heel anders over. En Sisi dus waarschijnlijk binnenkort ook. Het laat maar weer eens zien hoe verassend voorspelbaar de politiek in Egypte kan zijn.

 

Advertenties

Over Jielis van Baalen

De Arabische Lente heeft in Egypte geleid tot grote veranderingen. Sommigen noemen het een 'Revolutie'. Egypte op weg naar democratie? Ik volg de ontwikkelingen als freelance journalist op de voet en doe daar verslag van.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Leger Egypte duldt geen enkele tegenspraak meer

  1. Van Haver zegt:

    Hopelijk gaat het stilaan de goede richting uit in Egypte !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s