Demonstranten in Egypte eisen onmiddellijke aftreden Militaire Regime

Het geweld van de afgelopen dagen in Cairo heeft velen aanvankelijk verrast. Met nog een ruime week te gaan tot de verkiezingen, lijkt de recente geweldsuitbarsting de kwetsbaarheid van het huidige militaire regime bloot te leggen.

Vanaf het begin van de opstand in januari heeft het leger zich steeds voorgedaan als een vriend van de demonstranten. Maar naarmate de maanden verstreken, bleken de militairen niet van plan hun machtpositie op te geven. Sterker nog, ze probeerden op slinkse wijze hun positie te verstevigen met de invoering van een wetsartikel dat zegt dat het leger geen inzage hoeft te geven in de militaire begroting. Dat was niet zo’n handige aktie. Hiermee vestigden de militairen, onbedoeld, de aandacht juist op hen zelf.

De demonstraties die afgelopen vrijdag na het middaggebed begonnen, zijn vooral gericht tegen de dubieuze manier waarop de militairen hun machtpositie proberen te verstevigen. Volgens de demonstranten handelen ze in strijd met eerder gedane beloften dat ze de macht zo snel mogelijk zullen overdragen aan een burgerregering.

De demonstraties van vrijdag verliepen aanvankelijk vreedzaam. Een aantal betogers bleef ’s avonds achter op het Tahrirplein om er de nacht door te brengen. Als door een horzel gebeten reageerde het regime hierop met bruut geweld. De politie werd het plein opgestuurd om alle demonstranten te verwijderen. Daarbij werd traangas gebruikt en er werd met rubberkogels geschoten. Hierbij werden minsten twee betogers in de ogen geraakt. Het bericht werd per twitter en facebook snel verspreid. En binnen enkele uren stroomde het Tahrirplein vol met boze demonstranten. In de uren daarop escaleerde het geweld tot ongekende hoogte. De beslissing van de Hoge Raad van de Strijdkrachten (SCAF) en het ministerie van Binnenlandse Zaken bleek olie op de golven. De opvolgende twee dagen mondden uit in een ware veldslag tussen demonstranten en de oproerpolitie. Hierbij vielen 22 doden en meer dan duizend gewonden.

Gisteravond namen de ontwikkelingen in Egypte een dramatische wending. Terwijl betogers en oproerpolitie in de straten rond het Tahrirplein op leven en dood streden, werd op het plein zelf door de menigte een corridor gevormd om de gewonden uit de omringende straten een snelle doorgang naar het veldhospitaal midden op het plein te bieden. Gewonden werden met motorfietsen, brancards of per auto naar het plein gebracht. Ondertussen zwol de massa mensen op het plein snel aan. Net als de woede op het regime dat voor het extreme geweld verantwoordelijk is.

Halverwege de avond volgde het bericht dat het kabinet-Sharaf heeft besloten per onmiddellijk zijn ontslag in te dienen. Volgens een woordvoerder van het kabinet heeft het besluit te maken met het overdadige geweld dat tegen demonstranten is ingezet. Het was niet direct duidelijk of de SCAF het ontslag zou aanvaarden. Al drie keer eerder heeft Sharaf de handdoek in de ring willen gooien en alle drie de keren werd dit door de SCAF afgewezen. Nu het ontslag van de regering-Sharaf wel is aanvaard is Egypte in een hachelijke situatie terecht gekomen.

De SCAF heeft al vrij snel na het aftreden van het kabinet-Sharaf aangekondigd dat de verkiezingen van aanstaande maandag gewoon zullen kunnen plaatsvinden en dat er snel een nieuwe premier zal worden aangesteld. Zo eenvoudig zal dat toch niet zijn. Want wie durft de positie van premier op zich te nemen? En zonder regering wordt het organiseren en coördineren van de verkiezingen een welhaast onmogelijke opgave.

‘Hoe heeft het zover kunnen komen en hoe moet het nu verder met Egypte?’ Het was gisteravond de meest gestelde vraag op de Egyptische televisiezenders. De SCAF maakte in negen maanden net zoveel fouten als Mubarak in een periode van dertig jaar. Volgens veel commentatoren heeft de legerleiding niet de juiste attitude en mentaliteit om het land te regeren. Met het geweld dat de SCAF tegen de burgers heeft ingezet, is het vertrouwen van het volk in het leger nu tot een absoluut dieptepunt gedaald.

Riepen de demonstranten in februari nog “Het volk en het leger zijn één”, gisteren riepen diezelfde demonstranten om het onvoorwaardelijke vertrek van het leger en het aftreden van Tantawi. Maar die zal de macht niet zonder slag of stoot afstaan. Alles wijst erop dat Egypte een hete winter wacht.

Advertenties

Over Jielis van Baalen

De Arabische Lente heeft in Egypte geleid tot grote veranderingen. Sommigen noemen het een 'Revolutie'. Egypte op weg naar democratie? Ik volg de ontwikkelingen als freelance journalist op de voet en doe daar verslag van.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s