Nieuw kabinet in Egypte maar verzet gaat door

De Egyptische premier Essam Sharaf, die nu al bijna vier maanden de interim regering leidt, heeft voor de vierde keer op rij zijn ministersteam grotendeels vernieuwd. Meer dan de helft van de ministers is vervangen. Hiermee hoopte hij aan de eisen van de demonstranten te voldoen en om daarmee een einde te kunnen maken aan de sit-in op het Tahrirplein in Cairo, die vandaag precies drie weken duurt. Volgens de demonstranten zitten er in de nieuwe ministersploeg echter nog steeds lieden die te nauwe banden hadden met het Mubarak regime.

Wat is er mis met de nieuwe ministersploeg?

Van de totale ministersploeg zijn dat er volgende demonstranten zes die niet acceptabel zijn, omdat ze gelieerd zijn aan het oude-regime. Het gaat hierbij om de minister van Justitie Abdel Aziz al-Gindi, de minister van Binnenlandse Zaken Mansur Essawy, de minister van Electriciteit (Energie) Hassan Yunis, de minister van Internationale Samenwerking Fayza Abul Naga en de minister van Milieu Dr. Maged George. En dat zijn er volgens de demonstranten “zes te veel.”

Met name met Abdel Aziz al-Gindi, de minister van Justitie hebben de demonstranten grote moeite. Volgens hen vertraagt hij voortdurend de processen tegen leden van het oude regime, inclusief het proces tegen Mubarak zelf. Voor de demonstranten redenen genoeg om hun acties met kracht voort te zetten. Verwarrende en misleidende berichten over de gezondheid van Mubarak die de afgelopen dagen de ronde deden hebben inmiddels geleid tot allerlei speculaties over het gerucht dat Mubarak misschien helemaal nooit terecht zal hoeven te staan. Want het leger zou de oud-president, tevens hun oud-opperbevelhebber, een dergelijke publieke afgang willen besparen.

Meer en meer Egyptenaren vinden dat het leger zich niet langer met de politieke gang van zaken in het land moet bemoeien. Premier Sharaf moet meer ruimte krijgen om zijn eigen politieke lijnen uit te zetten. Om zo een slagvaardig kabinet te kunnen neerzetten. Want de problemen voor Egypte nemen zienderogen toe. De economie staat er slecht voor en door het gebrek aan orde en gezag groeit de chaos in het land.

De kans dat het leger zich uit de politiek zal terugtrekken is niet groot. “Terug naar jullie kazernes”, roepen de demonstranten. Maar zelfs als het leger terug gaat naar haar kazernes, blijft het een sterke invloed houden op het land. Enerzijds omdat het leger nog steeds wordt ‘vereerd’ vanwege de overwinning op Israël tijdens de zesdaagse oorlog, waarbij Egypte uiteindelijk de Sinaï terug kreeg. Anderzijds is het leger een ongekend grote economische machtsfactor in Egypte. Het leger bezit diverse bedrijven en fabrieken en heeft belangen in veel nationale berdrijven, zoals de spoorwegen en in het beheer van het Suezkanaal.

Alle kabinetsveranderingen ten spijt zal de sit-in op het Tahrirplein voorlopig nog wel even voortduren. Ook al zijn er geruchten dat het leger nog voor de Ramadan een einde zal maken aan de sit-in door het plein ‘schoon te vegen.’

Advertenties

Over Jielis van Baalen

De Arabische Lente heeft in Egypte geleid tot grote veranderingen. Sommigen noemen het een 'Revolutie'. Egypte op weg naar democratie? Ik volg de ontwikkelingen als freelance journalist op de voet en doe daar verslag van.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s