>"Hij is weg!"…. en nu?

>

“Hij is weg!” roept een jonge man geestdriftig in een straat dichtbij president Hosni Mubarak’s presidentiële paleis in Heliopolis. Hij steekt rechterarm met gebalde vuist onhoog, terwijl hij met zijn linkerhand een mobiele telefoon aan het oor houdt. Iemand heeft hem net het verlossende bericht gemeld: “Mubarak is afgetreden!”
De straat verandert in een groot feestterrein, gejuich en voorbijgangers omhelsden elkaar midden op de straat, zwaaiend met Egyptische vlaggen. Auto’s toeterden om deel te nemen aan een spontaan volksfeest.
Gedurende de dag hadden enkele honderden demonstranten geprobeerd op te trekken naar het presidentieel paleis, dat met prikkeldraad en leger tanks hermetisch was geblokkeerd.
Nadat ze het grote nieuws hebben gehoord haastten de demonstranten zich terug naar Tahrir-plein, om zich daar in het feestgedruis te storten. Daar scandeert de menigte een nieuwe variant op de slogan van de protesten die begonnen op 25 januari: “Het volk wil dat het regime valt,” nu omgevormd tot: “Het volk sprak en het regime viel!”
Maar niet iedereen was blij. Een man werkte rustig door in zijn pizza winkel in de buurt, zijn gezicht somber met onderdrukte woede. “Wat is er voor reden om gelukkig te zijn?” Moppert hij. “Mubarak gaf ons werk,” zei hij, met tranen in de ogen.
In de metro op weg naar Tahrir, verdedigde een oudere man het regime tegenover een groep jongeren. “Gedurende zijn dertig jaar bewind, heeft hij een aantal goede zaken gedaan!” zei hij. De vrolijke sfeer slaat om in verontwaardiging.
“Prima, ga dan maar met hem mee!” schreeuwt een jonge man. Een heftige discussie ontstaat.  Argumenten vliegen over en weer. Op het eerst volgende station verlaat de oudere man de trein en de jongeren  barstte uit in gejuich als de deuren sluiten.
“God is groot!” Zongen vrolijk breuk als de metro in beweging komt. Een oudere vrouw, die naast de oudere man had gezeten, stond op. “Schaam je!”, riep ze de jongens. Een van de jongeren suggereerde dat het ‘Mubarak metrostation’, een belangrijk overstapstation van naam moet vernaderen. En stelt voor: “Martyrs (Martelaren) ‘Station.” Een ander komt met de suggestie: “Facebook Station.” Facebook is immers de grote motor achter de protesten die uiteindelijk hebben geleid tot het  vertrek van Mubarak. Ondanks meerdere pogingen van het regime de toegang tot de site te blokkeren.
Ondertussen beleeft Tahrir-plein een van de vrolijkste momenten sinds de protesten begonnen op 25 januari. Mensen drommen naar het plein. Iedereen wil dit meemaken en wel op DIE plaats! Anderen bidden en danken Allah voor deze grote BARAKA (zegening).
Midden op het plein werd vuurwerk afgestoken en de menigte zong het Egyptische volkslied. “Hef je hoofd, je bent een Egyptenaar!” Een gevoel van trots maakt zich meester onder een volk dat al decennia lang te maken kreeg met verslechterende levensomstandigheden en autoritaire onderdrukking.
Ook worden, volgens goed Egyptisch gebruik, nieuwe grappen gemaakt. Een jonge man scandeerde zijn eigen slogan: “Heft op uw hoofd, want je zult trouwen!” Hiermee de hoop uitsprekend dat in het land de economische situatie nu snel zal verbeteren. Vanwege de hoge werkloosheid en toenemende armoede in Egypte hebben jonge Egyptische mannen niet voldoende financiële middelen om te trouwen.
Een andere man roept lachend dat hij al een vrouw heeft. “Mooi! Dan kun je een tweede trouwen, “de roept de jongen terug. Want volgens de islam en de Egyptische wet mogen mannen maximaal vier vrouwen hebben.
Ondanks de feestelijke sfeer zijn vele Egyptenaren, na het vertrek van Mubarak, bang voor de toekomst van het land nu hij weg is.
“Zie je al die mensen “, zegt Ahmed, 24, die in supermarkt werkt in de buurt van het plein. “Vandaag zijn ze verenigd in de euforie van het succes dat ze hebben bereikt: Mubarak’s vertrek. “Maar morgen zullen ze elkaar naar de keel grijpen, wanneer de een de ander zijn ideeën probeert op te leggen over hoe het nu verder moet land met het land.”
Of zoals Jos Strengholt zo treffend zei in een eerste reactie op het vertrek van Mubarak:
“De Farao is verdronken, maar het leger niet!” Het worden nog spannende tijden in Egypte.

Advertenties

Over Jielis van Baalen

De Arabische Lente heeft in Egypte geleid tot grote veranderingen. Sommigen noemen het een 'Revolutie'. Egypte op weg naar democratie? Ik volg de ontwikkelingen als freelance journalist op de voet en doe daar verslag van.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s