Nederlandse media blijven zwijgen over Monsanto.

Opnieuw bleven de Nederlandse media stil over de plannen van Monsanto. Vorige maand werden de wereldwijde protesten tegen Monsanto in de Nederlandse media genegeerd en ook dit keer bleven de Nederlandse media beangstigend stil.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

El-Sisi rijzende ster in Egypte

Vandaag en morgen gaan ruim 54 miljoen Egyptenaren voor de tweede keer in drie jaar naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. Hoewel de officiële uitslag pas op 5 juni wordt bekend gemaakt, is het vrijwel zeker dat Abdel-Fattah El-Sisi de nieuwe president van Egypte wordt. Zijn tegenstander Hamdeen Sabahi maakt geen schijn van kans. El-Sisi is zo mateloos populair bij de Egyptenaren dat een tweede ronde niet nodig zal zijn. Vorige week al stemde bijna 95% van de in het buitenland wonende Egyptenaren voor El-Sisi.

In 2005 werden in Egypte de eerste directe verkiezingen gehouden, waaraan 10 officiële kandidaten mochten meedoen. Dat was een onverwacht groot aantal gezien de strenge voorwaarden om mee te mogen doen. Want alles was zo georganiseerd dat de toenmalige autoritaire president Hosni Mubarak herkozen zou worden.

In 2012, het jaar nadat Mubarak ten val werd gebracht, tijdens de opstand van 2011, waren er maar liefst 13 kandidaten in de race om de eerste vrijgekozen president van Egypte te worden. Uiteindelijk behaalde Mohamed Morsi van de Moslim Broederschap een nipte overwinning op Ahmed Shafiq, de laatste minister-president onder Mubarak en voormalig generaal in het leger.

Van een echte verkiezingskoorts is niet heel veel te merken in Egypte. De gebruikelijke overdadige postercampagnes en tv-optredens bleven dit keer uit. Dat is ook niet zo verwonderlijk. El-Sisi heeft voldoende campagnegelden binnengehaald, maar weet zich al zeker van de overwinning en hoeft dus niet meer geld uit te geven dan strikt noodzakelijk. Sabahi heeft maar weinig campagne geld. Omdat zijn kansen op een overwinning nihil zijn, hij hoeft het weinige dat hij heeft dus niet uit te geven.

De beide kandidaten hebben zich, ieder apart, wel op tv laten interviewen. Maar tot een debat op de buis is het niet gekomen. De ras debater Sabahi had wel zin in zo’n rechtstreekse confrontatie, maar El-Sisi voelde daar niets voor. Veel Egyptische kranten en tijdschriften vullen nu uit arrenmoede zelf hun pagina’s met een papieren debat tussen de twee presidentskandidaten.

Over een ding zijn El-Sisi en Sabahi het met elkaar eens: voor de Moslimbroederschap is in Egypte geen plaats meer. De Moslimbroederschap werd afgelopen december door het kabinet tot een terroristische organisatie verklaard. El-Sisi bezwoer toen de Moslim Broederschap in Egypte voor “eens en voor altijd uit te zullen schakelen”. En hij voegde daaraan toe dat hij geen islamistische partijen zal toestaan tijdens zijn presidentschap. Dat is in overeenstemming met de huidige grondwet, die partijen op grond van godsdienst verbiedt.

Tegenstanders van El-Sisi zijn bang voor een vermenging van politiek en leger. Hij probeerde deze kritiek te sussen door zijn baan als veldmaarschalk op te zeggen, om als gewoon burger mee te doen aan de verkiezingen. Ook heeft hij toegezegd dat het leger tijdens zijn presidentschap geen rol zal spelen in de politiek van het land. Maar volgens zijn opponenten zijn dat mooie woorden, waarmee hij de werkelijke invloed van het leger verdoezelt.

Een ander hot item is de kwestie van de mensenrechten in Egypte. Sinds de Moslimbroederschap tot een terroristische organisatie is verklaard, zijn er duizenden aanhangers gevangen gezet. In de meeste gevallen zonder enige vorm van proces. Bij twee onlangs gehouden processen zijn honderden moslimbroeders ter dood veroordeeld vanwege hun betrokkenheid bij het bloedige geweld van juli 2012.

Maar ook de revolutionaire 6-april-beweging, de jongerenbeweging die de opstand in januari 2011 leidde, ligt onder vuur. Hun leiders werden opgepakt en vastgezet en de organisatie is inmiddels verboden.

Daarnaast zijn veel journalisten hun leven niet zeker. Een kritisch artikel kan al een reden zijn op opgepakt te worden. Onlangs nog beschuldigde El-Sisi de pers van het aanwakkeren van protesten en publiekelijk bekritiseren ambtenaren.

Hoewel El-Sisi heeft gezworen schendingen tegen de mensenrechten niet toe te staan, voegde hij daar wel aan toe dat rechten en vrijheden nooit mogen prevaleren boven veiligheidsbelangen.

Het grootste wonder dat de Egyptenaren van hun nieuwe president verwachten is het herstel van de economie. Sinds de opstand van 2011 is de economische positie van het land hard achteruit gegaan. Vooral in de toeristenindustrie zijn harde klappen gevallen. Het aantal toeristen dat Egypte bezoekt is op dit moment nog geen 30% van de gebruikelijke hoeveelheid van voor januari 2011. Hotels staan leeg, het personeel is naar huis gestuurd en de toeristische markten liggen er verlaten bij. De nieuwe president zal de rust in het land moeten herstellen, zodat de toeristen weer naar Egypte durven komen.

En dan is nog de corruptie. Een van de aanleidingen van de opstand in 2011 was de woede over de extreem grote corrupte in Egypte. Maar die is nadien niet afgenomen, eerder gestegen. En het zal voor de nieuwe president en zijn regering een hele dobber worden die onder controle te krijgen.

Volgens het verkiezingscomité zal een record aantal van maar liefst 16.000 rechters toezicht houden tijdens de presidentsverkiezingen Egypte. Ruim voldoende voor alle naar schatting 14.000 stembureaus in het land.

Daarnaast zullen leden van de Arabische Liga, de Europese Unie (EU), de Afrikaanse Unie (AU), het Carter Centrum, Transparency International en het Amerikaanse Democracy International (DI) als buitenlandse waarnemers optreden bij de presidentsverkiezingen.

Natuurlijk is er veel aandacht in de media voor de verkiezingen. Meer dan 50 internationale media zullen de verkiezingen op de voet volgen. En 36 Egyptische persorganisaties hebben toestemming de verkiezingen van nabij te verslaan.

Op de stembiljetten hebben de kandidaten, speciaal voor de zeer vele analfabeten onder de kiezers, een eigen symbool. Dat van Sabahi is een adelaar. Het symbool van El-Sisi een ster. De ster van El-Sisi is rijzende. Onder de kiezers is hij mateloos populair. Maar of hij zijn populariteit zal weten te behouden zal afhangen van zijn vermogen rust en orde in het land te herstellen en de economie weer te laten groeien en bloeien.

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Campagne nieuwe president Egypte van start

In Egypte is de verkiezingscampagne voor een nieuwe president van start gegaan. De enige twee kandidaten die in de race zijn, de voormalig generaal Abdel-Fattah El-Sisi en de linkse politicus Hamdeen Sabahi, mochten van het Comité voor de presidentsverkiezingen hun verkiezingscampagnes zaterdag officieel lanceren.

Het is al de tweede verkiezing sinds de opstand van 2011, waarbij de toenmalige president Mubarak werd gedwongen zich terug te trekken. Bij de eerste vrije presidentsverkiezing in 2012 werd de Moslimbroeder Morsi met overgrote meerderheid tot president gekozen. Maar binnen een jaar werd al duidelijk dat Morsi niet de juiste man op de juiste plaats was. Hij bleek niet in staat de economie uit het slop te trekken en de corruptie uit te bannen.

In juli 2013 greep het leger in en zette Morsi af. De protesten van Moslimsbroeders die daarop volgden, werden met veel geweld de kop ingedrukt. Het was duidelijk dat het geduld van de legerleiding op was. Opnieuw trokken de generaals de macht naar zich toe. En werd de Moslim Broederschap tot een verboden terroristische organisatie verklaart.

Presidentskandidaat El-Sisi is zijn campagne voortvarend gestart. Nieuw in deze campagne is zijn opstelling naar de media. El-Sisi kiest ervoor te communiceren met de publieke opinie, instellingen en iconen uit de Egyptische media. Volgens El-Sisi vervullen de media een belangrijke en kritische rol in de huidige fase. “Alleen de media zijn instaat de Egyptenaren te verenigen na de enorme polarisatie die in de samenleving heeft plaatsgevonden”.

Afgelopen zondag al gaf El-Sisi zijn eerste tv-interview. In het interview, dat al eerder werd opgenomen en werd uitgezonden door de onafhankelijke tv-zenders CBC en ONTV, besprak de voormalig generaal en minister van defensie een breed scala aan onderwerpen. Waaronder pogingen tot een aanslag op zijn leven, zijn familie en jeugd, de Moslim Broederschap en hoe hij wil omgaan met de oppositie.

El-Sisi wil na zijn verkiezing tot president van Egypte niet in dezelfde fouten van de vorige regimes vervallen. Want die communiceerden niet met de mensen. En volgens hem is dat nodig om “de mensen te kennen en te begrijpen”.

In het tv-interview benadrukte El-Sisi dat het “de verantwoordelijkheid is van iedere Egyptenaar om de natie te redden”. Voor hem is dat de belangrijkste drijfveer om een gooi te doen naar het presidentschap.

El-Sisi benadrukte verder dat hij niets te maken had met het afzetten van Morsi en het geweld dat daarop volgde, zoals wordt beweerd door tegenstanders van El-Sisi. “Ik was maar minister van defensie”, is steevast zijn commentaar die beschuldigingen.

Omdat El-Sisi zegt op te willen komen voor gewone Egyptenaren, wordt hij door velen nu al vergeleken met oud president Nasser. El-Sisi reageerde gevat op die vergelijking: “Ik wou dat ik net zo was als Nasser. Want Nasser was voor de Egyptenaren niet alleen een foto aan de muur, maar een stem in hun hart”.

Over de Moslim Broederschap liet El-Sisi geen misverstand bestaan. Volgens hem verwerpen “alle Egyptenaren een verzoening met de Broederschap”. Vorig jaar juni dreigde Khairat El-Shater, leider van de Broederschap, dat strijders uit Libië, Syrië en Afghanistan Egypte zouden binnenvallen als er iets met hun islamitische president Mohamed Morsi zou gebeuren. El-Sisi waarschuwde hem toen, dat wie zich tegen het leger keert uitgeschakeld zal worden.

De nieuwe president staat voor een zware opgave. Egypte telt ruim 12 miljoen mensen zonder werk. Het toerisme is grotendeels ingestort en de economie hapert. “Het zal tijd kosten, maar we moeten een begin maken”, aldus El-Sisi en hij voegde eraan toe dat de president een “coördinerende rol moet spelen in dit proces”.

De tweede helft van het interview zal binnenkort worden uitgezonden. CBC en ONTV zijn van plan om de enige tegenstander van El-Sisi, de veteraan en Nasserist Hamdeen Sabahi, volgende week te interviewen.

De verkiezingen zullen plaatsvinden op 26 en 27 mei.

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

In memoriam Bassem Sabry

Gisteren is Bassem Sabry overleden. Hij was pas 31. Vanaf het eerste begin van de opstand in Egypte heb ik hem meerdere malen ontmoet. Hij was analist, schrijver en activist in Egypte sinds de opstand in 2011. Hij publiceerde regelmatig in Al Monitor, The Atlantic, Buitenlands Beleid, Al Masry Al Youm. Hij was een productief schrijver, wiens werk waardevol inzicht gaf in de Egyptische crisis en was een bewijs van zijn liefde voor zijn land. Ik ervaar het als een voorrecht hem te hebben mogen ontmoeten.

Om hem te herdenken en te eren plaats ik hieronder de (vertaalde) lofrede, zoals die werd geschreven door zijn vriend en collega, Mohamed El Dahshan.

“Hier is wat ik moet je vertellen over Bassem Sabry: Bassem was een fundamenteel, diep eerlijk man.

20140429BassemDit is misschien niet de eerste epitheton gebruikt om iemand in een lofrede te beschrijven; misschien vindt je het een teleurstelling, als je bloemrijke superlatieven verwacht. Toch zal ik gebruik maken van deze superlatieven, want voor Bassem golden ze echt allemaal. Maar allen die hem lezen, of op zijn blog of in de lokale en internationale pers, waaraan hij regelmatig bijgedragen leverde, weten dat hij een uiterst scherpzinnige schrijver, een begenadigd analist, een onvermoeibare verteller was, die zelfs door de duisternis heen optimistisch bleef. Hij was ook een uitstekende tweetalige chroniqueur van de Egyptische revolutie en hield de wereld regelmatig op de hoogte van de ontwikkelingen. Degenen die hem persoonlijk kenden – en misschien degenen die hem volgen op twitter, weet dat hij was een hopeloze romanticus was; en een zeer betrouwbare vriend. Hij had ook een voorliefde voor zelfspot, noemde zichzelf een Batman.

Hij was zeer eerlijk voor zichzelf en voor anderen. Zijn fundamenten zijn nooit veranderd. Hij verafschuwde labels en liep als zodanig nooit met zijn politieke voorkeuren te koop. Hij kwam op voor de rechten van alle Egyptenaren. Hij stond voor de onderdrukten, duldde geen onrecht en schuwde nooi een impopulaire positie. Hij was altijd in staat om bruggen te slaan, zelfs naar degenen die het verst leken.

Een citaat van Bassam Sabry: “Ik heb geleerd dat je anderen niet kunt helpen, tenzij je eerst jezelf helpt. Maar ik heb ook geleerd dat de grootste eer die men zou kunnen ervaren is om te komen tot een echte serendipiteit van een kans om te helpen en vreugde brengen voor een ander mens. “

Ik ken hem al ruim 13 jaar – met een paar jaar zonder contact – maar nooit verschillende hij van wat hij nu is. Ondanks dat hij werd een paar kilo zwaarder en experimenteerde met gezichtshaar, heeft hij altijd zijn ​​natuurlijke charme en koelte moeiteloos kunnen bewaren. Hij was moeilijk te peilen, hij liet nooit de woede zijn redenering beheersen, een zeldzame vaardigheid. Innerlijk was hij echter een kolkend vat van emoties was. Hij was diep menselijk feilbaar en tegelijkertijd analytisch mentaal zeer sterk.

Hij was ook ontwapenend oprecht. Misschien nog nooit zo veel als in een artikel dat hij schreef en publiceerde toen hij 30 werd. Hij publiceerde het ook een Engels vertaling, die zich nu laat lezen als zijn manifest voor het (zijn) leven. Ik heb wat quotes uit dat artikel aangehaald. Misschien wel de beste beschrijving die ik u van hem kan bieden, is dat hij consequent was in zijn eigen woorden.

“Ik heb geleerd dat er soorten van dood zijn en dat bepaalde soorten mensen ervoor kiezen om te sterven terwijl hun hart blijft kloppen, hun ogen zien, hun lichamen animeren en hun tongen spreken. Die mensen lopen onder ons en verschijnen in ons leven en ze zijn – in het beste geval – comateus. Sommigen van hen worden wakker en reanimeren zichzelf als ze ervoor kiezen om te breken met deze angst voor het leven. En als ze ervoor kiezen om te beseffen dat het de angst om te falen is – of van het toelaten van de waarheid en het aanvaarden en dienovereenkomstig te veranderen, beide zijn – erger dan falen zelf. Maar ik heb me ook gerealiseerd dat sommige een externe bliksemschicht nodig hebben om ze wakker te maken. Ik heb ook geleerd dat de tranen niet beschamend zijn, maar wennen aan onophoudelijke huilen is dat wel.”

En hij was een verschrikkelijke politicus – hij was te principieel voor zijn werk. Tijdens zijn ambt als hoofd van het Politieke Planning Committee van de Al- Dostour partij, een glanzende positie waar hij extreem bescheiden over was. Altijd probeerde hij zijn werk zo goed mogelijk, te midden van politieke machten en persoonlijke politiek idealen te doen. Als zijn methodische benadering van het werk – betrokken zijn, goed, goede planning en overleg – niet in overeenstemming waren met de ego’s aan de top leken te zijn, koos hij ervoor om uit zijn leidende positie te laten varen.

Maar hij had een ongelooflijke capaciteit zich in de gehele samenleving te bewegen. In het co-bezit van een filmproductiebedrijf met zijn broers en zussen (iets waarmee hij nooit te koop liep) was hij even op zijn gemak – en nog belangrijker, even gelukkig denk ik – op een filmset toezicht op een Bollywood – stijl choreografie, of tijdens het brainstormen in een rokerige woonkamer met een aantal van de meest gerespecteerde politieke vrijdenkers van het land. Belangrijker nog is dat hij altijd iets nieuws ter tafel bracht. Een fris idee. Een ander perspectief. Een scherpzinnige kritiek. Zijn toegevoegde waarde was onmiskenbaar, of je hem vroeg om zijn gedachten over de komende verkiezingen, of een romantisch raadsel, of welke auto je wilde kopen. (Ik heb al die gesprekken met hem gehad, eigenlijk).

“Ik heb een of twee keer liefgehad, misschien zelfs drie keer, en na het verlies van mijn geliefde voelde ik me alsof de wereld letterlijk had opgehouden te bestaan​​. Ik ervoer zowel de fysieke pijn als de geestelijke kwelling. En toch ben ik nu een completer mens door die emoties, deze gevoelens te hebben meegemaakt. En nu is de liefde voor mij iets minder onschuldig en misschien minder spontaan op vele manieren, maar het werd ook iets hogers en edel, iets dieper, en dat is een afweging die ik ben bereid om te accepteren. Ik heb ook ontdekt dat de liefste van de liefde is de liefde waarin jij en je geliefde zijn de beste vrienden zo goed is, het vinden van jezelf verlangen om haar te spreken als je verlangen naar blik van haar gezicht. “

In de paar uur geleden dat Bassem’s dood, heb ik talrijke vrienden gesproken op vier continenten. We hebben allemaal gehuild aan de telefoon en hingen daarna op. Het aantal mensen dat Bassem hield – zijn naam betekent overigens “Smiling” – is verrassend. Maar ook niet verwonderlijk gezien de persoon die hij is, maar de stortvloed van liefde en de stroom van verdriet is anders dan alles wat ik heb gezien. Vrienden van hem zijn om zijn huis gaan staan ​, in het donker van de nacht, terwijl ik dit schrijf. De Egyptische sociale media staan er vol van, letterlijk en over taalgrenzen heen, een collectief Bassem gedenkteken, of een gigantische groepstherapie. Er is veel geschreven over de dynamiek van verdriet op het internet, maar het was altijd vanuit een individueel perspectief, of een collectieve ervaring binnen groepen en de koppelingen daarvan. We zijn getuige van diepe droefheid, zoals je die zou ervaren bij de dood van een neef van een goede schoolvriend, maar die de maat van een beroemdheid voorbijgaan. Die gesprekken zijn de online equivalent van het knuffelen van vreemden op de begrafenis van een geliefde. En vele, vele hebben vanavond troost bij elkaar gevonden.

“De belangrijkste dat ik heb geleerd was om me te omringen met hen die ik wil worden of waarvan ik kon leren. En het grootste dat ik heb geleerd is om te bedenken wat ik wil en wat ik wil worden en niet wat ik niet wil en wat ik niet wil worden. “

We zijn in rouw om een lieve vriend die veel te vroeg is vertrokken. Ik treur ook het verliezen van wat had kunnen zijn. Velen zullen zeggen dat Bassem een briljante politieke carrière had kunnen hebben. Misschien is dat zo. Maar hij had ongetwijfeld zoveel te geven. Ik ben verdrietig voor een land waarvan hij zoveel hield, voor een toekomst die hem nodig had en voor al diegenen die nooit de kans zullen krijgen om hem te ontmoeten. Het verlies is persoonlijk en collectief. En het is bijzonder moeilijk te verwerken.

Hier is mijn persoonlijke boodschap aan u allen. Het is een gebed: dat jij net zo vriendelijk, zo slim en zo geliefd, als Bassem Sabry mag worden. Er is niets beter.

Vaarwel, Batman. De wereld is een donkere plaats vanavond”.

Mohamed El Dahshan, een econoom en schrijver, is een niet-plaatsgebonden medewerker van het Rafik Hariri Center, de Atlantische Raad voor het Midden-Oosten.

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

‘Uit liefde voor ons land en uit liefde voor Sisi!’

foto-4Meer dan 52 miljoen Egyptenaren mochten de afgelopen twee dagen hun stem uitbrengen. Voor of tegen de nieuwe grondwet. Volgens peilingen, door de Egyptische krant de Al Alhram gehouden bij de stemlokalen, heeft naar verwachting meer dan 93 procent van de kiezers voor de nieuwe grondwet gestemd. 

Bijna 40 procent van de Egyptenaren maakte voor de derde keer in drie jaar de gang naar de stembus om een ​​nieuwe grondwet goed te keuren. Het is de eerste stemming nadat de militairen de eerste vrij gekozen president, Mohamed Morsi van de Moslim Broederschap, vorig jaar zomer hebben verdreven. 

De nieuwe grondwet wordt geprezen om de verruiming van de rechten van een aantal eerder gemarginaliseerde groeperingen in de samenleving, zoals die van vrouwen, en zorg voor meer sociale rechtvaardigheid. Maar ze wordt ook bekritiseerd, want de nieuwe grondwet geeft meer macht en immuniteit aan zowel het leger als de politie. Ook is er veel protest tegen het feit dat burgers nog steeds worden berecht door militaire rechtbanken.

Het vorige grondwetsreferendum van 2012 werd nog door islamisten gedomineerd, terwijl hun tegenstanders wisten de militairen al stonden te wachten in de coulissen. Met de verdrijving van Morsi en het gewelddadige optreden tegen zijn aanhangers afgelopen zomer, werd een nieuw hoofdstuk geschreven in het gewelddadig verhaal van de Egyptische opstand.

De Moslim Broederschap kondigde een boycot van het referendum aan en hield de verkiezingsdagen protesten. Volgens hen is de nieuwe grondwet onwettig. Maar de aantallen Morsi supporters waren gering, niet meer dan enkele honderden, her en der in het land. Volgens het Egyptische Ministerie van Binnenlandse Zaken zijn de afgelopen twee dagen zeker 10 mensen gedood bij botsingen met de oproerpolitie.

Pro-Morsi demonstranten vormden in enkele steden menselijke ketens om het verkeer te verstoren. En in Helwan, een zuidelijke voorstad van Cairo, blokkeerden betogers de metro door over het spoor van de belangrijkste lijn te lopen.

Onder zware beveiliging stonden Egyptenaren soms uren in de rij om hun stem uit te kunnen brengen. In Imbaba, een westelijke wijk van Cairo, ontplofte dinsdagmorgen een bom vlak bij een stembureau. Maar niemand raakte gewond. En nadat de kruiddampen waren opgetrokken keerden de kiezers weer terug in de rij.

Ondanks de dreiging van geweld, was er onder veel kiezers een feestelijke en vrolijke stemming. De nationale media brachten het referendum ruim in beeld en spraken daarbij zelfs van een “democratische bruiloft” en de beste weg naar stabiliteit en vooruitgang voor de toekomst.

De meeste Egyptenaren zien een ja-stem voor de grondwet als een mandaat voor legerleider Abdel Fattah El-Sissi, om tijdens de komende presidentsverkiezingen komende de zomer, een greep te doen naar de macht. En dat is wat veel Egyptenaren willen.

Maar het publieke debat is op zijn zachtst gezegd eenzijdig. De Broederschap riep op het referendum te boycotten. Als reactie daarop verbood de overheid de Egyptische nieuwsmedia iedere berichtgeving over de Moslimbroeders. Bovendien werd de Broederschap tot een terroristische organisatie verklaard en haar leiders gevangen gezet.  De afgelopen twee dagen zijn bijna 300 vermeende leden van de Broederschap gearresteerd op beschuldiging pogingen om de stemming te verstoren.

De campagne om “nee” te stemmen, in de dagen voorafgaand aan het referendum, was stelde niet veel voor. ‘The Strong Egypte Partij’, opgericht door voormalig Broederschaplid Mohamed Abul-Fotouh, riep aanvankelijk op tegen de nieuwe grondwet te stemmen. Maar veranderde van koers nadat een aantal van haar leden was gearresteerd tijdens het uitdelen van flyers tegen de grondwet.

De grondwet geniet de steun van de meeste politieke partijen, waaronder de ultraconservatieve salafistische Nour partij. De Nour partij was, samen met een voormalig lid van de Broederschap, de enige twee islamitische vertegenwoordigers in de commissie belast met de wijziging van de grondwet.

Veel kiezers zeiden dat ze vooral blij waren af te zijn van de Broederschap, want die hadden nagelaten de bureaucratie aan te pakken, de economie te herstellen en de rust op straat terug te brengen.

Onder begeleiding van patriottische muziek, schallend uit militaire voertuigen bij de stembureaus en uit laag overvliegende helikopters, werd de kiezers duidelijk gemaakt waar ze voor moesten kiezen: voor volk en vaderland!

De Egyptische staatstelevisie bracht vrolijk lachende vrouwen bij een stembureau in beeld. Zij hadden de boodschap begrepen. Ze zongen: “Het is allemaal uit liefde voor ons land en uit liefde voor Sisi! Hij zal alles goed maken voor onze kleinkinderen”.

Meteen na het sluiten van de stemlokalen gisteravond, is begonnen met het tellen van de stemmen. De eerste officiële uitslagen worden vanmorgen verwacht.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

‘De Egyptische Inquisitie’

Als er de afgelopen twee weken in Egypte iets duidelijk is geworden, dan is het wel de verhevigde jacht van de Egyptische legerleiding op al hun tegenstanders. Inmiddels spreken verschillende commentatoren al van ‘de Egyptische Inquisitie’.

Geen criticaster van de militaire junta lijkt niet meer veilig. Eerst waren de Moslimbroeders aan de beurt. Half december werd de Moslim Broederschap door het leger tot een terroristische organisatie verklaard. En op de tweede dag van het jaar werden drie jonge politieke activisten tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld.

De Moslim Broederschap gaat voorlopig weer ondergronds

Nu de Moslimbroeders tot terroristen zijn verklaard, zijn ze min of meer vogelvrij. Ze verbergen zich in veilige huizen aan de rand van deze stad, maken slechts korte mobiele telefoongesprekken en vermijden de cafés waar ze elkaar normaal gesproken ontmoetten. Winterjassen met capuchons verbergen hun identiteit als ze zich op straat begeven.

De leiding van de nu verboden Moslim Broederschap heeft hun aanhangers opgeroepen ondergronds het werk voort te zetten. En dat is: het blijven ageren tegen het afzetten van hun president Morsi.

Voor de Moslimbroeders is dat niet iets nieuws. De structuur van de organisatie was decennia lang ingesteld op het ondergronds opereren. Al in de jaren 50, onder president Nasser, werden de Moslimbroeders gezien als een gevaar voor het land. Vanaf die tijd hebben ze zich voornamelijk bezig gehouden met prediking, het opzetten van scholen en kleine ziekenhuizen en maatschappelijk werk onder het arme deel van de Egyptische bevolking.

Nadat president Mubarak was afgezet in februari 2011, kon de Moslim Broederschap eindelijk openlijk bovengronds haar werk doen. Met maar één doel: de strijd tegen de door het leger gesteunde regering. Met de verkiezing van de Moslimbroeder Morsi in juli 2012 tot president, behaalde de Broederschap hun eerste grote overwinning. Slechts één jaar hebben ze de smaak van de macht kunnen proeven. In juli 2013 schoof de legerleiding Morsi eenvoudigweg terzijde.

De Moslimbroeders likken hun wonden en hergroeperen zich weer ondergronds. Maar, anders dan de afgelopen 50 jaar, spreken ze nu al over het geweld dat ze zullen gaan gebruiken om de legerleiding te bestrijden. Hun uithoudingsvermogen is groot en hun organisatie is goed.

Sinds kort heeft de Moslimbroederschap een aantal dodelijke aanslagen op haar naam staan. Aanslagen gericht tegen de repressie van de politie, die als handlanger van het leger wordt gezien. Ze kunnen niet anders, zeggen ze zelf, want ze staan met de rug tegen de muur.

En hun populariteit is nog altijd groot onder de Egyptenaren. In veel kleinere steden op het Egyptische platteland hangen nog altijd de verkiezingsposters van Morsi aan de muren.

Vanaf nu zal Broederschap meer nog dan ooit nieuwe leden gaan rekruten. Ze zullen zich blijven inspanningen om de beweging in leven te houden. Sommige van de oudere Broederschapleiders, voor wie leven onder repressie een manier van leven is geworden, roemen de vasthoudendheid van de beweging.

Revolutionaire jongeren worden geïntimideerd

Op 2 januari werden twee jonge activisten in Alexandrië veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf op beschuldiging van het organiseren van ongeoorloofde protesten en het aanvallen van beveiligingstroepen tijdens een protest. Ook werd een onderzoek gestart naar betrokkenheid van jonge revolutionaire activisten, die in januari en februari 2011 hadden deelgenomen aan de protesten, die leidde tot de verdrijving van Hosni Mubarak. In die tijd werd hun daad door de media nog geprezen als een teken van de val van de politiestaat.

De uitspraken van de rechtbank hebben een schok veroorzaakt binnen kringen van de jonge activisten die, net als hun veroordeelde leiders, hadden deelgenomen aan de 2011 revolutie.

Maar de arrestatie en veroordeling van prominente seculiere leiders, van wie de meesten de verdrijving van Morsi hebben gesteund, wordt door veel commentatoren gezien als een escalatie tegen de revolutie van 2011. En is voor velen het bewijs dat het repressieve regime nog steeds aan de macht is.

Ogenblikkelijk na het bekend worden van het vonnis tegen de activisten verschenen boze tweets en Facebook-berichten. De bekende romanschrijver en liberaal Alaa El-Aswany reageerde op zijn officiële Facebook-pagina met de vraag: “Wat is de relatie tussen de oorlog tegen het terrorisme en de onderdrukking van de revolutionaire jeugd?” En hij voegde daar als waarschuwing aan toe: “Als je de revolutie wil doden, dan moet je de miljoenen Egyptenaren die haar mogelijk maakten, gevangenzetten. Maar onze revolutie zal doorgaan en zal slagen, met Gods wil.” Zo lijkt de onlangs ingevoerde protestwet vooral te leiden tot een heksenjacht onder tegenstanders van het militaire regime. Om jacht te maken op de revolutionaire activisten, maar dus ook op aanhangers van de Broederschap.

Het leger, onder leiding van presidentskandidaat Abdel Fatah al-Sisi, waant zich sterk en gesteund door het overgrote deel van de Egyptenaren, dat rust wil. Maar hij vergist zich. Zijn gevoel van ontastbaarheid is niet meer dan een gevoel. De Egyptenaren zien het repressieve optreden voor nu door de vingers. Ze richten liever eerst op de verkiezingen van komend voorjaar. Maar met loze beloftes nemen ze geen genoegen meer.

Niemand had in 2011 gedacht dat een kleine groep revolutionaire jongeren de grote massa in beweging zou kunnen krijgen. Wat het leger ook zal doen de komende maanden en jaren, die overwinning kan zelfs een ‘Egyptische Inquisitie’ niet meer ongedaan maken.

Geplaatst in Uncategorized | 9 reacties

Leger Egypte duldt geen enkele tegenspraak meer

Met de veroordeling twee prominente activisten van de 6 April Beweging maakt het leger in Egypte duidelijk dat het geen enkele tegenspraak meer duldt. Zondag 22 december werden de  oprichter van de 6 April Jeugdbeweging Ahmed Mahler en de activisten Mohamed Adel en Ahmed Douma veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. De veroordeling van de drie revolutionaire activisten heeft inmiddels  geleid tot een golf van protest in binnen- en buitenland.

Nadat eerst de Moslim Broederschap als een verboden organisatie buitenspel werd gezet, lijkt het nu de beurt aan de revolutionaire bewegingen. Om te beginnen de 6 Apil Beweging. Daarmee verstommen ook  de optimistische geluiden over het ontwerp van de nieuwe grondwet. Wat een stap voorwaarts leek, blijkt nu slechts schone schijn. De legerleiding wil blijkbaar nog voor het grondwetsreferendum in januari definitief duidelijk maken wie de macht in Egypte werkelijk in handen heeft.

Net als bij het proces tegen president Morsi, werden de activisten beschuldigd van het mishandelen van politieagenten. Een in Egypte gebruikelijke manier om tegenstanders, van welk regime dan ook, voor meerdere jaren achter de tralies te zetten. Opvallend in de zaak tegen de activisten is, dat ze ook werden beschuldigd van organiseren van illegale protesten.

Volgens een nieuwe wet van 24 november dit jaar, zijn alle betogingen in Egypte verboden. Voor het organiseren van een betoging is een politievergunning nodig. En die wordt nog maar zelden verleend. Waarschijnlijk nog alleen aan demonstraties ten gunste van het militaire regime. Alle protesten kunnen worden verboden wanneer ze worden gezien als een bedreiging voor de nationale veiligheid. En dat is exact hetzelfde argument, waarmee oud president Mubarak de noodtoestand in Egypte ruim 30 jaar in stand hield.

Volgens de aanhangers van de 6 April Beweging is de veroordeling van hun voormannen een wraakactie van het leger. De activisten waren de aanstichters van de Egyptische opstand van 2011, waarbij het regime van voormalige dictator en generaal Hosni Mubarak ten val kwam. Een drogreden natuurlijk, want het waren de generaals zelf die Mubarak aan de kant hebben geschoven. Het protest kwam hen toen maar al goed uit. Mubarak had zijn zoon als zijn opvolger naar voren had geschoven. Maar Gamal is geen militair en dat was voor de legerleiding volstrekt onacceptabel.

Wat nog meer kwaad bloed zet is de recente vrijlating van oud presidentskandidaat Ahmed Shafiq. Hij was ook minister onder Mubarak  en werd beschuldigd van corruptie en machtsmisbruik. Zijn vrijlating staat in schril contrast met de straffen die aan de activisten zijn opgelegd.

De 6 April Beweging kondigde zondag, na het uitspreken van het vonnis tegen hun voormannen, aan dat zij met onmiddellijke ingang hun medewerking intrekken aan de overgangssituatie in Egypte, zoals die is vastgelegd in een routekaart naar een nieuwe staat.

In die routekaart zouden juist openingen moeten bieden naar een nieuwe en meer transparante vorm van justitie. Met de veroordeling van de activisten lijkt die routekaart nu nutteloos.

De 6 April Beweging is altijd achter haar eisen van de opstand in 2011 blijven staan. Vorig jaar hebben ze Morsi gesteund in zijn race om het presidentschap. Maar toen bleek dat Morsi het democratisch pad al snel verliet, mobiliseerde de beweging het protest dat leidde tot diens afzetting.

Naast de 6 April Beweging vrezen verschillende mensenrechtenorganisaties voor een terugkeer naar de situatie van voor januari 2011. De route die de legerleiding nu volgt zal, volgens hen, leiden tot meer onderdrukking. Misschien nog wel meer dan gedurende het regime van Mubarak.

Ook opvallend is dat, voormalig presidentskandidaat en voorzitter van de commissie die de nieuwe grondwet opstelde, Amr Moussa heeft laten weten niet beschikbaar te zijn als kandidaat bij de presidentsverkiezingen van volgend jaar. Dat hij nu al de handdoek in de ring gooit is een veeg teken. Zeker omdat hij daarbij de Egyptenaren oproept dan te stemmen op generaal El-Sisi, de kandidaat van het leger. Die laatste heeft sinds juni 2013 gezegd geen interesse te hebben in de macht. Maar de generaals om hem heen denken daar blijkbaar heel anders over. En Sisi dus waarschijnlijk binnenkort ook. Het laat maar weer eens zien hoe verassend voorspelbaar de politiek in Egypte kan zijn.

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Broederschap manoeuvreert zich steeds verder in isolement

Begin december werd de nieuwe Egyptische grondwet gepresenteerd. Kort daarop maakte interim-president Adly Mansour bekend dat op 14 en 15 januari een referendum zal worden gehouden, waarin de Egyptenaren ja of nee kunnen zeggen tegen de nieuwe grondwet.

2013-635222206066696229-669De eerste dagen na de presentatie van de nieuwe grondwet, hielden de Moslimbroeders zich redelijk stil. Natuurlijk riepen ze dat de nieuwe grondwet onwettig is. Maar daar bleef het vooralsnog bij.

Nu de datum van het referendum naderbij komt, neemt het openlijk verzet tegen de nieuwe grondwet onder de Moslimbroeders toe. Volgens hun Partij van Vrijheid en Rechtvaardigheid is de ontwerpgrondwet ‘onwettig’. Verder kondigt de partij aan dat de ‘vreedzame revolutionaire strijd tegen de militaire coup’ onverminderd zal doorgaan.

Deze week heeft de Moslim Broederschap opgeroepen tot een boycot van het komende referendum over de grondwet. ‘De Partij van Vrijheid en Rechtvaardigheid roept het vrije Egyptische volk op om het referendum te boycotten’. Met als argument dat het huidige voorstel werd opgesteld door een minderheid, met de bedoeling ‘immuniteit te verlenen aan de moordenaars die een bloedige militaire staatsgreep hebben gepleegd en die een belediging is voor de waardigheid en de wil van de Egyptenaren’.

Het referendum wordt de eerste mijlpaal in de overgangsperiode sinds Morsi, de eerste vrij gekozen president van het land, op 3 juli werd afgezet na massale protesten tegen zijn bewind.

De vorige versie van de grondwet werd aangenomen in een referendum onder Morsi in december 2012. Die versie werd opgesteld door een ‘commissie van 100’, die overwegend bestond uit islamisten. De huidige versie echter werd opgesteld door een commissie van 50, die in september werd aangesteld door inter-impresident Mansour. Deze commissie, onder leiding van oud presidentskandidaat Amr Moussa, bestond in meerderheid uit niet-islamisten.

Interim-president Mansour heeft een dringend beroep gedaan op degenen die zich nog steeds verzetten tegen de machtsovername van 3 juli, om ‘hun koppigheid op te geven’ en niet langer te geloven in ‘een luchtspiegeling’. Hij roept hen op de natie juist te steunen.

De meeste niet-islamitische Egyptische partijen van het land, waaronder de liberale Partij van de Grondwet, de Egyptische Sociaaldemocratische Partij en linkse Tagammu partij, hebben aangekondigd zeker deel te zullen nemen aan het komende referendum en ‘ja’ te stemmen.

Eerder deze week had de ultraconservatieve salafistische El-Nour partij, de voormalige bondgenoot van de Broederschap, die wel een vertegenwoordiger hadden in de commissie van 50, al aangekondigd dat zij hun aanhangers oproepen om voor de nieuwe grondwet te stemmen.

Nu de overgrote meerderheid van de politieke partijen in Egypte zich achter de nieuwe grondwet stelt, komt de Moslim Broederschap steeds verder in een isolement terecht. In een dramatische verklaring houden de broeders de bevolking voor, dat ze door ‘ja’ te zeggen tegen de nieuwe grondwet ‘afstand doen van hun rechten en die van toekomstige generaties’.

Door al deze oproepen kunnen de aanhangers van de Moslimbroeders al bijna niet meer meedoen aan het referendum. Want meedoen aan het referendum kan immers worden geïnterpreteerd als een erkenning van de legitimiteit van de interim-regering.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuwe grondwet Egypte is sprong voorwaarts

Egypte heeft een nieuwe grondwet. Nog geen half jaar na het afzetten van president Morsi, heeft een speciaal daarvoor benoemde commissie het nieuwe ontwerp gereed.

De commissie van 50, onder voorzitterschap van oud presidentskandidaat Amr Moussa, heeft daarmee een belangrijke stap voorwaarts gezet op de nog lange weg naar meer democratie.

In de nieuwe grondwet blijft de islam de staatsgodsdienst. En de sharia de basis van alle wetgeving in Egypte. Verder is bepaald dat de minister van defensie iemand uit het Egyptische leger moet zijn.

Over een aantal artikelen kon de commissie het niet eens worden. Die werden zondag besproken tijdens een besloten bijeenkomst. De artikelen hebben vooral betrekking op de komende verkiezingen.

Zo is nu bepaald dat er minimaal 30 en maximaal 90 dagen na de goedkeuring van de grondwet parlementsverkiezingen zullen worden gehouden. En dat de presidentsverkiezingen niet later dan 30 dagen na de installatie van het nieuwe parlement moeten plaatsvinden.

Belangrijk is dat in twee artikelen de quota zijn vastgesteld voor arbeiders, boeren, jongeren, christenen en mensen met een handicap. Zodat ook minderheden vertegenwoordigd zullen zijn in het nieuwe parlement.

Een zeer opvallende wijziging is de afschaffing van de Shuraraad, de Eerste Kamer. In het verleden verlamde deze kamer de werkzaamheden van het parlement. Met deze maatregel hoopt men de politieke besluitvorming in het nieuwe parlement te bevorderen.

Secularisten drukken stempel

In tegenstelling tot de vorige grondwetscommissie werd deze commissie gedomineerd door secularisten, die duidelijk de doelstelling hadden de islamistische grondwet van 2012 een liberaler karakter te geven. De vorige commissie werd gedomineerd door islamisten (Moslimbroederschap en salafisten), de huidige commissie bestaat voornamelijk uit secularisten, die fel tegen de vermenging van politiek en religie zijn.

Het geringe aantal islamisten in de commissie die de nieuwe grondwet samenstelde is het directe gevolg van de omverwerping van de Moslim Broederschap en haar afgenomen populariteit. Werd het vorige Grondwetgevende Comité nog gekozen door het door islamisten gedomineerde parlement. De huidige 50 leden tellende commissie werd benoemd door de tijdelijke president en samengesteld uit leden van verschillende politieke partijen, beroepsverenigingen en diverse door liberalen gedomineerde staatsorganisaties. Zoals boeren, arbeiders, advocaten, journalisten, schrijvers, kunstenaars en hoogleraren. Maar ook door vertegenwoordigers van de bevolking die meestal ondervertegenwoordigd zijn in dit soort comités, zoals vrouwen en jongeren. Aan de commissie werden tien publieke figuren uit liberale stromingen toegevoegd.

Sharia

Een aantal artikelen die de versterking van de rol van de islamitische sharia in de politiek en de samenleving bevorderden zijn weliswaar uit de grondwet verdwenen. Maar artikel 2, waarin staat dat de ‘beginselen’ van de sharia de belangrijkste bron van wetgeving is, bleef gehandhaafd.

Vooral de salafistische Nour partij is bang voor de groei van sjiieten in Egypte. Zij vroegen om een artikel om de positie van de soennieten te verdedigen tegen de sjiieten. Maar daar wilden de liberalen niets van weten. Voor hen is de sharia volstrekt onverenigbaar met een moderne islamitische samenleving .

Enorme sprong voorwaarts

Vele nieuwe artikelen van de nieuwe grondwet zijn een enorme sprong voorwaarts in het democratiseringsproces van Egypte. Hiermee belooft de staat om zich aan de rechten en vrijheden, zoals die in de internationale overeenkomsten en verdragen door Egypte zijn geratificeerd, te zullen houden.

Verder wordt de persvrijheid beter gegarandeerd. En worden werknemers beschermd tegen arbeidsrisico’s. De staat verplicht zich gewassen te kopen van boeren tegen betaalbare prijzen, zal zich inzetten voor betere gezondheidszorg voor alle burgers en het verstrekken van goede pensioenen.

Ook het onderwijs en het recht op onderwijs zal worden verbeterd volgens internationale normen.

Deze en vele andere maatregelen zouden zonder de opstanden van 25 januari 2011 en juni 2013 niet in de grondwet terecht zijn gekomen. In deze grondwet zijn veel van de eisen van de demonstranten opgenomen, zoals de beginselen van vrijheid, democratie, sociale rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.

In januari 2014 zal een referendum worden gehouden waarbij de Egyptenaren hun goedkeuring kunnen geven aan de gewijzigde grondwet.

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De Berg

De Mozesberg

De Mozesberg

Vorig voorjaar was ik er voor het laatst. Boven op de Jebel Musa. De berg van Mozes. Niet meer dan een kale stenen mastodont midden in de Sinaï-woestijn. Ruim dertig keer heb ik die berg ’s nachts beklommen, om er ’s ochtends vroeg de zon te zien opkomen. Een piekervaring.

Een lange stoet mensen beweegt zich traag naar boven. Sommigen per kameel. Tot de trap die naar de top leidt. Daar zitten en staan honderden mensen gehuld in slaapzakken en dekens te wachten te wachten op de komst van het licht.

Op die heilige plaats in de Sinaï komen al duizenden jaren oude culturen en religies samen. De berg is voor allen het symbool van de ontmoeting met hogere machten, met god. Maar de berg was en is ook het symbool van opstaan, uittocht en bevrijding. De boodschap van de uittochttraditie die altijd en overal een grote zeggingskracht heeft. ‘Alle verhalen die zich daar afspelen laten zien hoe Israël zijn vrijheid en bestemming vindt’, schreef de Duitse psychotherapeut Eugen Drewermann.

Toen maar ook nu. Opstaan. In opstand komen. Twee jaar geleden stonden in verschillende Arabische landen de eerste burgers op tegen de daar heersende dictators. Gedreven door armoede, wanhoop en het ontbreken van een toekomst stak de jonge fruitverkoper Mohamed Bouazizi in Tunesië zichzelf in brand. Hij zag geen uitweg meer. Maar zijn wanhoopsdaad schudde anderen wakker. Het gaf vele anderen de moed om op te staan en in opstand te komen. De grootste overwinning was niet zozeer het aftreden van dictators. De grootste overwinning was de overwinning van mensen op zichzelf. De angst voorbij. Je niet langer laten manipuleren door angst. Opstaan. Wat er ook van komt, alles is beter dan de angst en de dictatuur. De eerste stappen naar vrijheid zijn kwetsbaar.

En dan slaat de twijfel toe. Was het echt wel zo slecht, was het deze keuze wel waard? Stukje bij beetje wordt de net verworven vrijheid opgepakt. Maar de verandering blijft moeilijk. Het leven smaakt bitter. En mensen raken verbitterd. Een opstand kan leiden tot bevrijding. Maar een opstand is nog geen revolutie. En toch kan het niet anders.

Het volk Israël is het gevecht is aangegaan met de woestijnvolken, het leerde in haar eigen kracht te gaan staan. Niet langer de slaven, niet langer de vluchtelingen. De overwinning smaakt naar meer. En daarin schuilt een nieuw gevaar. Het gevaar komt niet meer van dictators en andere machthebbers, nu komt het gevaar van binnenuit.

Afgelopen maand werd Mohammed Morsi, de eerste democratisch gekozen president van Egypte, afgezet door het leger. Het volk pikte de chaos niet langer. Het is begrijpelijk. Maar daarmee zijn de Egyptenaren eigenlijk weer terug bij af. Het valt blijkbaar niet mee om als ‘bevrijde’ mensen te leven.

Opstaan, op weg gaan, is een keuze. Ruimte en vrijheid zijn daarvan de ingrediënten. Maar de ruimte vullen, de vrijheid leven blijkt soms zoveel moeilijker dan leven in een dictatuur.

Wanneer ik opschrik uit mijn gemijmer zie ik de eerste zonnestralen boven de bergen in de verte. Koreaanse christenen zingen opwekkingsliederen. Laat de vrijheid maar komen.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie